Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

bajki

now browsing by tag

 
 

Rewelacyjne „Bajeczki do poduszeczki” Haliny Mrozińskiej

17 grudnia ukazały się „Bajeczki do poduszeczki” autorstwa Haliny Mrozińskiej. Autorka bajek jest jednocześnie ich ilustratorką. Wspaniałe rysunki znakomicie uzupełniają cudowne wierszyki.

Read the rest of this page »

18. września premiera „Bajek słowiańskich”!!!

Już 18 września odbędzie się premiera „Bajek słowiańskich” wydanych nakładem Wydawnictwa Witanet.

Słowianie to najliczniejsza etnicznie i językowo indoeuropejska grupa ludności w Europie, zamieszkująca głównie środkową, wschodnią i południowo-wschodnią część tego kontynentu. Zwyczajowo Słowianie dzielą się na: wschodnich (Rosjanie, Ukraińcy, Białorusini), zachodnich (Polacy, Czesi, Słowacy, dawniej Słowianie połabscy) i południowych (Serbowie, Chorwaci, Słoweńcy, Macedończycy, Bułgarzy). Jak każda społeczność Słowianie mieli swoje legendy i bajki. W roku 1932 ukazała się książka zawierająca bajki ludów słowiańskich. Zebrał je, przetłumaczył i wydał w formie książki Bolesław Londyński. Pisał także pod pseudonimami: M. Rościszewski i Bruno Las. Londyński (ur. 5 stycznia 1855 w Radzyniu Podlaskim a zm. 30 września 1928 w Poznaniu) – to polski tłumacz i pisarz, autor wielu podręczników dobrego wychowania i bajek dla dzieci. Więcej informacji na stronie Wydawnictwa Witanet. Zapoznaj się z darmowym fragmentem.
Ebook zawiera 35 bajek! ZAPRASZAMY DO ZAKUPU !!!

Ebook dostępny we wszystkich dobrych księgarniach internetowych

Okładka Bajek słowiańskich

We wszystkich językach słowiańskich nazwa własna etnosu jest podobna i zawiera rdzeń slav- / slov-. Nazwa własna została powielona do pozostałych języków europejskich i w dostosowanych formach występuje jako jedyna nazwa etnosu słowiańskiego. Jedynie w języku niemieckim w średniowieczu Słowian określano również nazwą (die) Wenden, zwłaszcza w stosunkach lokalnych (niemiecko-połabskich, niemiecko-słoweńskich; por. liczne nazwy miejscowe z członem Windisch / Wendisch). Języki grecki i łaciński zmodyfikowały zapożyczoną nazwę poprzez wstawienie głoski -k- dla rozbicia niespotykanej w nich zbitki sl: sl- → skl-.
W źródłach pisanych nazwa Słowian pojawia się w VI wieku n.e. Prokopiusz z Cezarei w Historii wojen używa nazw Σκλάβοι – Sklaboi, Σκλαβηνοί – Sklabēnoi, Σκλαυηνοί – Sklauenoi, Σθλαβηνοί – Sthlauenoi i Σκλαβῖνοι – Sklabinoi. Jordanes w Getyce użył nazwy Sclaveni.
Źródłosłów nazwy „Słowianie” nie jest jednoznacznie ustalony. Istnieje na ten temat kilka teorii.
Marginalne znaczenie mają teorie o obcym pochodzeniu tego wyrazu – z języków celtyckich lub germańskich.